Ana Sayfa | Hakkımızda | İletişim     

 
 

Çevre Danışmanlık

Mühendislik

Danışmanlık Hizmetleri

Referanslar

 
 
  MÜHENDİSLİK HİZMETLERİ
- ÇED Raporları Proje
- Tanıtım Dosyaları
- Belge İşlem Takibi
- Emizyon İzni
- Arıtma Tesisi Projeleri
- Deşarj İzin İşlemleri
- Atıksu Arıtma Tesisleri
- İçme Suyu Arıtma Tesisleri
- İçme Suyu ve İsale Hatları
- Ambalaj Atıkları Geri Kazanım Tesisleri
- Meden Ruhsatlandırma İşlemleri
- GSM Ruhsatlandırma İşlemleri
- Kuyu Ruhsatlandırma Projeleri
 
 
 
 
 
 
 
 
  DANIŞMANLIK HİZMETLERİ  
KALİTE YÖNETİM SİSTEMLERİ
  • ISO 16949 ( Otomotiv Kalite Deney ve Kalite Sistemi ) Danışmanlık Hizmetleri

ISO/ TS 16949 Otomotiv Kalite Sistemi Nedir?

Otomotiv üreticileri ISO 9000 Kalite Yönetim Sistemini kabul ettikleri halde bu standardı çok genel bulmuş ve kendi sektörlerinin ihtiyaçlarına göre detaylandırarak yeni standartlar / Teknik spesifikasyonlar geliştirmişlerdir. QS 9000, ISO 9000 Kalite Yönetim Sisteminin otomotiv sektörü için özel bir uyarlaması olup Chrysler, Ford Motor ve General Motor şirketleri tarafından sektör gereksinimleri göz önüne alınarak geliştirilmiş bir standarttır. ISO / TS 16949 ise teknik spesifikasyon olup otomotiv sektörü için var olan kalite sistem gerekliliklerinin evrensel bazda ele alınıp muhtelif belgelendirme tetkiklerinin önüne geçilmesi için oluşturulmuştur.


ISO/ TS 16949’in Otomotiv Kalite Tarihsel Gelişimi

Otomotiv sektöründe kalite arayışı, çok eskilere dayanan bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Üç büyükler olarak tanınan General Motors, Ford ve Chrysler tedarikçilerinin uymakla yükümlü olduğu kalite standartlarını 1970'li yıllarda çoktan oluşturmuşlardı. Benzer gereklilikler içermesine karşın bu standartlar, değişik şekilde ifade edilmişlerdi ve farklı yan sanayi denetimlerine baz olmaktaydılar.

1987 yılında ISO 9000 standartları yayımlandığında, üç büyükler bir araya gelerek AIAG'nin (Automotive Industry Action Group) de desteğiyle bir çalışma grubu oluşturdular. QS 9000 standardı bu çalışmaların sonucunda oluşan bir standarttır. Amerika'da süregelen bu faaliyetlerin benzeri tabi ki Avrupa kıtasında da mevcuttu. İtalya'da AVSQ, Fransa'da EAQF, Almanya'da VDA6.1 gibi yine otomotiv sektöründe uyulması istenen kalite kriterlerini tanımlayan standartlar yayımlanmıştır. Ancak bunların arasında en çok yankı getiren ve üçüncü taraf belgelendirmeye konu olanlar, QS 9000 ve 1999 yılında yayımlanıp 2002 yılında yeni versiyonu çıkan ISO/TS 16949 standartlarıdır.

QS–9000, ISO 9001:1994 maddelerini kapsayan ve ek olarak otomotiv endüstrine yönelik spesifik gerekliliklerden oluşan bir standarttır. ISO 9001:1994'den temel farklılıkları arasında maliyet azaltma, ürün kalitesini sürekli iyileştirme, müşteri tatmini kavramlarını ve ek endüstri gerekliliklerini sayılabilir.

QS 9000 Kalite Yönetim Sistemi uluslararası bir standart olarak ortaya çıkmamış olmasına rağmen, günümüzde DaimlerChrysler, Ford Motor Company ve General Motors'un tüm dünya genelinde faaliyet göstermesi ve otomobil parçası, malzeme ve servis sunan firmayı etkilemesi nedeniyle uluslararası bir boyut kazanmış, hatta bazı Avrupa otomobil firmalarının dahi bu belgeyi yan sanayicilerinden istemeye başlamasına neden olmuştur. 22 Akreditasyon kuruluşu tarafından tanınan QS 9000 standardı, yayımlandığı günden bu yana 800.000 adet çoğaltılmış, 9 dile çevrilmiş ve 63 ülkede kullanılmıştır.

QS 9000'in üç büyüklerin tüm kalite taleplerini karşılayan ve maliyet etkinliğini esas alan bir belgelendirme işlemi olması, belgeye sahip firmalar için ticari önem taşımasının yanında müşterinin güvenini de artıran bir unsur olmuştur. QS 9000 gereklilikleri temel olarak müşteri tatmininin garanti edilmesini amaçlar. Ana gaye, proses ve ürünün sürekli gelişimini sağlamak ve ürün farklılıklarını kısıtlamaktır. QS 9000 kalite planları, problemler oluşmadan önce bunları elimine etmeye yönelik metotlar üzerinde durur. Ayrıca her şekilde israfı azaltmayı da amaçlar.

DaimlerChryler, Ford Motor Company ve General Motors Supplier Quality Requirements Task Force (SQRTF), QS 9000 kalite yönetim sisteminin yazımından, içeriğinden ve dünya genelindeki QS 9000 programlarının politika ve prosedürlerinin oluşturulmasından sorumludur. AIAG ise bu dokümanların dağıtımında, eğitimlerde ve bu işlemelerin yönetiminde rol almaktadır.

ISO/TS 16949 standardı ise, global otomotiv endüstrisi için The International Automotive Task Force (IATF) ile ISO Technical Committee-TC 176 tarafından oluşturulmuştur. QS 9000, VDA6.1/Almanya, EAQF/Fransa ve AVSQ/İtalya standartlarının gerekliliklerini karşılayacak şekilde bir kapsam oluşturmuştur. Ayrıca ISO 9000 standardı temeline ve otomotiv sanayiinin spesifik gereksinmelerine dayanmaktadır.

Bu standardın oluşturulmasındaki amaç; Otomotiv Yan Sanayileri Kalite Yönetim Sistemlerinin tüm dünyada kabul gören ortak kriterlere göre denetlenmesi ve değerlendirilmesidir. VDA-6.1, AVSQ ve EAQF standartlarının 15 Aralık 2003 itibariyle, QS 9000 ise 15 Aralık 2006 tarihi itibariyle geçerliliğini yitirecek olması, Otomotiv Sektöründe ISO/TS 16949 Standardını tek kılmaktadır.

ISO/TS 16949 kalite yönetim sistemi, sürekli gelişme ve hatasız üretimi amaçlayan temel sistem anlayışına sahiptir.

Bu standart, ayrıca, değişik müşteri taleplerini karşılamaya, farklı denetim ve belgelendirme ihtiyaçlarını ortadan kaldırmaya yöneliktir.

ISO/TS 16949 standardının amaçları :
 Otomotiv sektörünün bilgi birikimini bir araya toplamak,
 Ürün kalitesini iyileştirmek, tüketiciye daha güvenilir ürünler sunmak,
 Tedarikçi zincirini geliştirmek,
 Maliyetleri düşürmek, verimliliği arttırmak,
 Tüm sektörün aynı kalite sisteminde buluşmasını sağlamak,
 Ana sanayinin farklı denetim tipleri uygulamasını önlemek,
 Sektörün nitelik ve kalite düzeyini arttırmak.
ISO/TS 16949 Kalite Yönetim Standardı, dünyadaki tüm otomotiv ana sanayi (OEM) firmaları tarafından kabul edilmekte ve desteklenmektedir. Başlıca kuruluşlar arasında Ford, Chrysler, Peugeot, Audi, GME Opel, Bosch, Volkswagen GM, BMW, Citroen, Mercedes Benz, Fiat, Renault firmaları sayılabilir.


ISO/ TS 16949 Otomotiv Kalite Sistemi Terimleri

Üretim:
 Malzemelerin üretimi
 Servis parçalarının üretimi
 Montaj
 Isıl işlem, kaynak, boya, kaplama veya diğer işlemler
için proseslerin gerçekleştirilmesi
Kestirimci Bakım: Bakımdan kaynaklanan problemlerin ortaya çıkmaması için proses verilerinden elde edilen sonuçlara yönelik önleyici faaliyetler
Önleyici Bakım: Ekipman hataları nedeniyle üretimin kesilmesini önlemeye yönelik olarak gerçekleştirilen planlı bakım aktiviteleridir.

Pahalı Navlun: Sözleşmede belirtilenden farklı olarak ödenen extra maliyetlerdir.

Yardımcı Tesis: Üretime yönelik işlemlerin gerçekleşmediği ancak üretim tesislerine destek veren tesislerdir.
Tesis: Katma değer oluşturan proseslerin gerçekleştirildiği yerdir.

Özel Karakteristikler: Ürün veya üretim prosesine ait proses parametreleridir. Yasalara uyum, uygunluk, fonksiyon, performans veya bir sonraki prosese ait emniyet ve uygunluğu tarif eder.

Kontrol Plânı: Ürünün kontrolü için gerekli sistemlerin ve proseslerin dokümante edilmiş tarifleri.

Tasarım sorumlusu kuruluş: Yeni bir ürün tasarımı oluşturma veya mevcutlarında değişiklik yapma ile yetkilendirilmiş kuruluş.

Hata önleme: Uygun olmayan ürünlerin imalâtını önlemek için ürün ve imalât prosesi tasarımı ve geliştirmesi.
Lâboratuvar: Kimyasal, metalürjik , boyutsal, fiziksel, elektriksel veya güvenilirlik deneylerini içerebilen, fakat bunlarla sınırlı olmayan muayene, deney ve kalibrasyon imkânı.
Lâboratuvar kapsamı
 Lâboratuvarın yapmaya yeterli olduğu özel deneyler, değerlendirmeler ve kalibrasyonlar,
 Yukarıdakileri gerçekleştirmek için kullanılan teçhizatın listesi ve
 Yukarıdakileri gerçekleştirmek için metotların ve standardların listesi,içeren kontrollü doküman.

Önleyici bakım: İmâlat prosesi tasarımlarının bir çıktısı olarak, ekipman arızalarının nedenlerini ve üretimin plânlanmamış kesintilerini ortadan kaldırmak için plânlanmış faaliyet.
Uzaktaki destek alanı: Tesisleri destekleyen ve üretim dışı proseslerin yürütüldüğü yerler.





 
"CE" DANIŞMANLIĞI
MARKA TESCİL İŞLEMLERİ
FİZİBİLİTE VE RİSK ANALİS RAPORLARININ HAZIRLANMASI
STRATEJİK YOL HARİTALARININ HAZIRLANMASI